تاریخچه و گیاهشناسی:

پنیرک، گیاهی دو یا چندساله و علفی از خانواده پنیرکیان (Malvaceae) است. ⁽¹⁾ از زمان رومیان، این گیاه به عنوان یک گیاه دارویی و سبزی خوراکی کشت می‌شده است. ⁽²⁾ پنیرک بومی اروپا، آفریقای شمالی و آسیاست ⁽³⁾ و امروزه می‌توان آن را در مناطق نیمه‌گرمسیری و معتدل دنیا یافت. ⁽⁴⁾ این گیاه عموماً در مناطق مرطوب مثلاً نزدیک باتلاق‌ها، جویبار‌ها، اقیانوس‌ها، سواحل رودخانه‌ها و مراتع رشد می‌کند ⁽¹⁾ و گرده‌افشانی توسط حشرات بالدار مختلف برای بقا و تکثیر آن ضروری است. ⁽⁵⁾ بسیاری پنیرک را علف هرز می‌دانند؛ ⁽³⁾ اما در اروپا، ایران، پاکستان و هند به‌طور گسترده به عنوان گیاه دارویی شناخته می‌شود. ⁽¹⁾ گل‌ها و برگ‌های خشک شده و همچنین گیاه گلدار تازه دارای کاربردهای دارویی هستند. ⁽⁴⁾ پنیرک گیاهی به ارتفاع 0.3 تا 1.2 متر است. ⁽⁴⁾ ساقه آن یک‌ساله و خوش‌طعم می‌باشد ⁽⁵⁾ و منشعب، کمی چوبی و سطح آن‌ها تقریباً پُرزدار است. گیاه پنیرک دارای برگ‌های پهن، ⁽⁴⁾ بزرگ، کروی و مخملی است ⁽⁵⁾ که دارای دمبرگ بلند، 5 لوب و لبه‌های دندانه‌دار می‌باشند. ⁽⁴⁾ پهنای برگ‌ها بین 5 تا 10 سانتی‌متر است و حتی در حالت خشک شده نیز به رنگ سبز باقی می‌مانند. ⁽⁵⁾ این گیاه در اواخر بهار گل می‌دهد. ⁽⁶⁾ گل‌های آن بنفش روشن با خطوط تیره بلند، دارای 5 گلبرگ ⁽⁴⁾ و کم و بیش بی‌بو هستند. ⁽⁵⁾ رنگ گل‌های پنیرک خشک شده آبی متمایل به بنفش است. ⁽⁷⁾

محصولات مرتبط با پنیرک

• دمنوش بابونه، بادرنجبویه، اسطوخودوس و پنیرک نیوشا